21 – 25 september 2020 (2)

De stilte van het luisteren
Is vaak krachtiger dan elk uitgesproken woord
De kracht van het niet-spreken
Zit in het volledig aanwezig zijn.

Door te zwijgen en te luisteren
Verbinden we ons met onszelf
Met elkaar en met de wereld.

Zwijgen om te genieten van wat is
Om gewoon te zijn en te luisteren.

Geplaatst in uit de eigen pen | Tags: , | Een reactie plaatsen

21 – 25 september 2020 (1)

Zorgen voor elkaar
Lijkt op het eerste zicht
Vooral dingen doen voor de ander
Doen wat de ander nodig heeft.

Maar zorgen voor elkaar
Begint op de eerste plaats
Met ruimte te scheppen voor de ander
Door de eigen wensen en verlangens
Te durven tussen haakjes zetten.

Geplaatst in uit de eigen pen | Een reactie plaatsen

14 – 18 september 2020 (2)

Als je je soms afvraagt
Wat heeft het allemaal voor zin?
Wat is de zin van mijn leven?
Stroop dan je mouwen op
En kijk om je heen.

Help wie hulp nodig heeft
Troost wie troost nodig heeft
Heb lief wie liefde nodig heeft.

Het geluk en de liefde
Die je zo aan anderen geeft
Krijg je honderdvoudig terug
En geeft zin aan je leven.

Geplaatst in uit de eigen pen | Tags: | Een reactie plaatsen

14 – 18 september 2020 (1)

Hoe vaak moeten we vergeven?

De vraag lijkt wel een wiskundig raadseltje
En elk getal is voor de één te weinig
En voor de ander te veel.

Zelfs als we vragen
Wanneer wel en wanneer niet?
Is het niet voor iedereen duidelijk

Misschien moeten we de vraag omdraaien:
Hoe vaak willen we zelf vergeven worden
Wanneer verlangen we zelf naar vergiffenis

Dan ligt het antwoord plots wel voor de hand
Want hoe vaker we vergeven worden
Hoe gelukkiger we zijn.

Geplaatst in uit de eigen pen | Tags: | 1 reactie

7 – 11 september 2020 (2)

Verbittering is een sterk gevoel
Krachtig en vernietigend als een orkaan.

Verbittering is ook een complex gevoel
Tegelijk boosheid en verdriet
Verdriet om wat je mist
boosheid omdat je je tekort gedaan voelt.

Verbittering toelaten is jezelf opsluiten
In het kasteel van je eigen groot gelijk.

Niemand kan je bevrijden
Alleen jijzelf, als je je boosheid overwint
En je verdriet aanvaardt.

Geplaatst in uit de eigen pen

7 – 11 september 2020 (1)

Wat we doen voelt volledig zinloos
Als er niemand is om het voor te doen
Je bent geen muzikant zonder publiek
Je bent geen dokter zonder patiënt
Geen leerkracht zonder leerling.

En zo bestaan we maar ten volle
In relatie tot elkaar
Zo krijgt ons leven maar zin
Door de ogen van de ander.

Geplaatst in uit de eigen pen

1 – 4 september 2020 (2)

De schoonheid zien
In de mensen rondom jou
Begint met kijken in de ogen
Wat ze zeggen, hoe ze spreken
Als vensters van de ziel.

Let op die twinkeling in de ogen
Na een compliment, een vriendelijk woord
Een aanstekelijk gebaar van vreugde.


Geplaatst in uit de eigen pen

1 – 4 september 2020 (1)

Hoe kunnen we elkaar nog nabij zijn?
De helft van ons gezicht verborgen
Woorden gesmoord in een masker
Een kus of knuffel verboden

En toch blijven we dicht bij elkaar
En toch blijven we elkaar liefhebben

Misschien zoals vroeger, maar dan stiekem
Wat soms helemaal niet mag.

Of helemaal anders en toch veilig
Onze genegenheid heruitgevonden.

Maar sowieso op een of andere manier
Want we zijn en blijven mensen
Geboren om te beminnen en bemind te worden
Daar kan geen virus tegenop.

Geplaatst in uit de eigen pen

Corona – terug op school

Laten we nu nooit meer vergeten
Hoe belangrijk het is
Elkaar te kunnen ontmoeten
Nabijheid ervaren
Elke dag opnieuw.

Laten we nu nooit meer vergeten
Hoe belangrijk ze zijn
De kus, de knuffel
De hand op de schouder
Kunnen tonen wat we voor elkaar betekenen.

Geplaatst in uit de eigen pen | Tags: ,

9 – 13 maart 2020 (2)

Verdriet is niet groter of kleiner
Niet erger of minder erg
Verdriet is onvergelijkbaar.

Spreken over meer of minder
Doet verdriet van anderen tekort

Verdriet is geen vergelijking
Verdriet is uitnodiging tot troost.

Geplaatst in uit de eigen pen