5 – 9 mei 2014 (1)

We zijn altijd onderweg
Van gisteren naar morgen
Op de wankele brug van het nu
Tussen ‘wat is geweest’
En ‘wat nog moet komen’.

Tijd staat nooit stil
Nooit kennen we rust
Maar bewegen steeds voort
Vooruitgedreven, soms opgejaagd
Snakkend naar een pauze
Tot alles is voltooid.

Dit bericht werd geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.