6 – 10 oktober 2014 (1)

Lang bleef het stil
Maar niet ongemakkelijk
Tot je langzaam vertelde
Jouw persoonlijk verhaal
Met horten en stoten
Tranen in de ogen.

Ik luisterde ademloos
Zag je moed en waardigheid
Groeien voor mijn ogen.

Je laatste woorden
Stierven zachtjes uit
En bevrijdden mij voorgoed
Uit mijn zelfgenoegzame ik
Dank je wel.

Dit bericht werd geplaatst in uit de eigen pen. Bookmark de permalink .