21 – 25 september 2015 (1)

“Ik mis je”, zei je zacht
Bijna fluisterend als een zucht
We zaten hand in hand
Genoten van de zachte avond.

“Maar ik bèn er toch”
Antwoordde ik verbaasd.

“En toch mìs ik je”
Herhaalde je vastberaden
Je keek mij plots
Heel ernstig aan
“Ik mis je aandacht
Zonder afleiding, zonder verstrooiing”
Benadrukte je.

Met rode kaken
Verdoezelde ik
Mijn telefoon.

(Eerst gepubliceerd op 29 september 2014)

Dit bericht werd geplaatst in uit de eigen pen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.