9 – 13 mei 2016 (2)

We zijn altijd onderweg
Van gisteren naar morgen
Op de wankele brug van het nu
Tussen ‘wat is geweest’
En ‘wat nog moet komen’.

Tijd staat nooit stil
Nooit kennen we rust
Maar bewegen steeds voort
Voortgedreven, soms opgejaagd
Snakkend naar een pauze
Tot alles is voltooid.

(Eerst gepubliceerd op 4 mei 2014)

Dit bericht werd geplaatst in uit de eigen pen. Bookmark de permalink .