13 – 17 februari 2017 (1)

Het geknakte riet breekt hij niet af, noch dooft hij de kwijnende vlam, totdat het recht dankzij hem overwint. (Mt. 12,20)

Kwetsbaar keek je mij aan
Als geknakt riet
Dat elk moment kan breken.

Mijn boze woorden zinderden na
Verontwaardiging keerde mijn maag
Verleidde tot een genadeslag.

Moeizaam keek ik in je ogen
Zag tranen van spijt
Blinken als dovende vlam.

Wraak zonk in mijn schoenen
Ik nam je rijkende hand
En rechtvaardigheid overwon.

Dit bericht werd geplaatst in Bijbel op school, uit de eigen pen en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.