6 – 10 januari 2020 (2)

Ik zie 3 kinderen lopen langs de straten
Verkleed met kleurrijke dekens, een kroon op hun hoofd en ster in de hand.
Ze bellen aan de huizen en zingen driekoningsliederen.
Hun stemmen klinken zacht en breekbaar.

Soms gaan deuren open, uitnodigend en gastvrij
En zelfs de vals gezongen klanken worden mild ontvangen
Want in de kleinheid van elk kind wordt het goddelijke herkend
Kwetsbaarheid gewaardeerd als koninklijke eigenschap.

Soms blijven deuren gesloten, hardvochtig en afwijzend.
Het kleine en gebrokene krijgt geen plaats meer.
Het gaat verloren in competitie en prestatie.

En wat doen wij vandaag?
Wat doen wij wanneer het kleine en kwetsbare aanbelt?
Laten wij het binnen in ons leven?
Of sluiten wij ons hart?

Dit bericht werd geplaatst in uit de eigen pen en getagged met . Maak dit favoriet permalink.