7 – 11 juni 2021 (1)

Soms lijkt ons leven een woestijn
De weg verborgen onder zand
Geen schaduw om te schuilen
Geen water om te drinken.

Dan snakken we naar een oase
Een rustplaats voor de koelte
En vooral een tochtgenoot
Een steun die met ons meegaat.

Dit bericht werd geplaatst in uit de eigen pen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.