Categorie archief: poëzie

15 – 19 mei 2017 (2)

Op een doodgewone dag In een heel gewoon moment Tussen heel normale dingen Die ons zomaar overkomen Kan je soms heel even voelen Hoe bijzonder dat het is Dat we zomaar mogen zijn Om het leven door te geven En elkaar mogen … Lees verder

Geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen

20 – 24 maart 2017 (2)

 1 jaar Zaventem /Maalbeek (22 maart 2016) Twee bommen plus één Ontploften, verscheurden Veel levens uiteen Families die treurden. Omhelzing verscheen Na haat die ons kliefde Zo kwetsbaar sereen Het antwoord van liefde.  

Geplaatst in poëzie, uit de eigen pen | Tags: , ,

20 – 24 maart 2017 (1)

Let dus op of het licht dat in je is, niet verduisterd is. (Lc. 11,35) Liefdeswoord, ingefluisterd Ingesijpeld, doet verstillen Warm gevoel, diep vanbinnen. Laat je licht niet verduisterd Laat je ziel niet verkillen Daagt je uit te beminnen.

Geplaatst in Bijbel op school, poëzie, uit de eigen pen | Tags: ,

13 – 17 maart 2017 (2)

Ik leef, geniet Ik eis en droom Dat jij mij ziet Zoals ik ben. En jij blijft jij Weerbarstigheid In groot verschil Hoe ik je wil. Dus botst ons wij In groot contrast Intimiteit Tot wij weer past.

Geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen | Tags: ,

13 – 17 maart 2017 (1)

Wie in Mij gelooft mag dan wel sterven, toch zal hij leven; en iedereen die leeft en in Mij gelooft, zal in eeuwigheid niet sterven. (Joh. 11,25-26) Hoe goed we ons leven ook leven We kunnen het nooit behouden We hebben … Lees verder

Geplaatst in Bijbel op school, poëzie, uit de eigen pen | Tags: , ,

Bij een afscheid

Een traan van gemis Druppelt langzaam pijnlijk Herinneringen In je hart. Laat liefde Zachtjes De pijn helen Verbondenheid Koesterend.

Geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen | Tags: , ,

1 – 5 december 2014

Woorden kwetsen soms keihard Woorden kunnen ook vervelen Woorden kunnen heel apart Ook fantastisch teder strelen. uit: Jan Coghe, Het hele leven laten rijmen, Muurkranten, 2014, p.6

Geplaatst in gevonden, poëzie

19 – 23 mei 2014 (2)

Met je stralende glimlach En je guitige, fonkelende ogen Nam je alle boosheid weg Draaide een grote strik Rond mijn ontdooiende hart. Je stromende levenslust En ontwapenende eerlijkheid Doorbreken mijn hardvochtigheid Maken mild en gevoelig Maken mij tot èchte mens.

Geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen | Tags:

5 – 9 mei 2014 (1)

We zijn altijd onderweg Van gisteren naar morgen Op de wankele brug van het nu Tussen ‘wat is geweest’ En ‘wat nog moet komen’. Tijd staat nooit stil Nooit kennen we rust Maar bewegen steeds voort Vooruitgedreven, soms opgejaagd Snakkend naar … Lees verder

Geplaatst in favoriet, poëzie, uit de eigen pen | Tags: , ,

22 – 25 april 2014 (2)

We krijgen elke ochtend Een gave, nieuwe dag Ongerept en ongeschonden Met kansen, oneindig en vol. En ’s avonds mogen we danken Voor alles dat is geweest Of teleurgesteld bedenken Welke kansen werden gemist. Maar zelfs een slecht dag Kan … Lees verder

Geplaatst in poëzie, uit de eigen pen